Home Over mij

Over mij

Mijn naam is Mary Ritsema, ik ben in 1969 getrouwd met Geert. Wij wonen sinds 1997 in Schipborg, het mooiste dorp van Drenthe. Mijn man en ik, hebben van 1969 tot 1987 met een groente- en fruitkraam in Lewenborg en op de Vismarkt in Groningen gestaan. Een hardnekkige hernia, die mijn man flink dwarsboomde, maakte een eind aan dit werk. Daarnaast had hij al jaren problemen met een tenniselleboog en knieproblemen. Jaren later is hij aan beide geopereerd. Hij is blij met zijn kunstknie, hierdoor kan hij toch nog wekelijks een potje zaalvoetbal spelen. Sinds kort weet hij dat zijn andere knie ook totaal is versleten, maar zolang hij nu op zijn 70ste nog iedere week een potje voetbal speelt, laat hij zijn knie voor wat het nu is.

Sinds 1992 heb ik bij de Hanzehogeschool van Groningen gewerkt, eerst bij het Sportcentrum, daarna bij de opleiding MWD als examenmedewerker. Door een lange periode van ziekzijn (chronische vermoeidheid) en in 2002 een zwaar auto-ongeluk heb ik toch sinds 2005 weer een aantal uren  per week in de instituutswinkel van Economie gewerkt. In 2015 ging ik met pensioen. Vanaf september 2009 was ik een jaar vrij in verband met mantelzorg bij onze jongste dochter. Dat jaar heb ik ook gebruikt om mijn aantekeningen van vier jaar informatie over onze kleinzoon, in boekvorm samen te vatten. In 2011 kwam dit boek uit. Dit boek gaat over onze kleinzoon zijn ontwikkeling, denken en uitspraken. Mocht u interesse hebben in dit boek, neem dan even contact op via het contact formulier. Op deze website vindt u meer informatie over de inhoud. Hier vindt u ook een aantal recensies, onder andere van Jan Siebo Uffen, voormalig docent Nederlands bij de Hanzehogeschool. Jan Siebo is zelf auteur, vertaler, liedjesschrijver en verteller in de Groninger taal.

lawaai papegaai door Mary en Jessy
Lawaaipapegaai, kinderboek Mary Ritsema en Jessy

Samen met mijn toen 5-jarige kleinkind een kinderboek maken

In 2011 vroeg mijn toen vijfjarige kleinzoon om samen met mij een boek te schrijven. Mijn kleinzoon bedacht de titel: Lawaaipapegaai, de figuren, de steunkleur en het moest op rijm. Samen bedachten we de tekst en illustreerden we het boek. De illustraties werden grotendeels geschilderd en op de laptop maakten we digitale lijsten bij ons werk. In maart 2012 was, na negen maanden, het boek klaar. Via de website kunt u het boekje bestellen.

Blauw Bloed. Onthulling van een familiegeheim! In september 2016 bracht ik dit boek uit. Bewerkte dagboeken van de hoofdpersoon en twaalf jaar onderzoek van mijn man en van mijzelf zijn samengebracht in dit 244 bladzijden tellende boek, met meer dan 100 illustraties.  Het is milieuvriendelijk gedrukt op FSC gecertificeerd papier. Een waar gebeurd verhaal over mijn man zijn oma, niet erkende dochter van haar moeder en van haar NN, Koninklijke vader.

familiegeheim1Schilderen en nominatie

In 2011 ben ik ook gestart met schilderen, iets wat ik daarvoor nooit had gedaan (behalve natuurlijk op de lagere school). Ik heb diverse workshops en een cursus Aquarelleren gevolgd. Tot nu toe heb ik geen keuze voor een bepaalde stijl of materiaal gemaakt. Eigenlijk vind ik alles nog leuk. In 2014 ben ik gestart met lessen schilderen met Acryl. Ik voel mij hier erg happy bij en merk, dat ik nu toe ben aan meer tijd nemen om iets te creëren.

Van Gogh denkt over zijn toekomstig werk scan van Gouache, 2012
Van Gogh denkt na over zijn toekomstig werk, Gouache 2012, Mary Ritsema

In 2013 ben ik genomineerd. Ik was bij de eerste 30 genomineerden van een amateurwedstrijd voor Kunst, georganiseerd door het WAK (Week van de amateurkunst). Van de 108 deelnemers zat ik bij de eerste dertig en dat gaf een wow gevoel. De voorzitter van de jury was niemand minder dan Frank Welkenhuysen van het AVRO-programma: Tussen Kunst en Kitsch. De eerste tien mochten exposeren, daar was ik net niet bij. Ik vroeg Frank W. om tips.

Frank W. gaf aan, mijn compositie en van Gogh kleuren goed te vinden en vertelde dat het jammer was dat ik moest concurreren met mensen die al 25 jaar kunst maken. De onervarenheid was terug te zien in het hanteren van het penseel. Hij adviseerde mij om door te gaan. Dat moment was de reden dat ik in 2013 een cursus Aquarelleren ben gaan volgen bij Galina Aguf, een kunstenares uit de Oekraïne, zij woont nu in Assen.

In 2014 volgde ik lessen Acryl bij Renata van Rijsoort, een kunstenares die toen in Assen woonde. Bij haar heb ik twee portretschilderijen gemaakt. Het eerste was een portret over Malala, zij werd door de Taliban door het hoofd geschoten (zij strijd voor onderwijs aan kinderen en aan meisjes in het bijzonder. De titel is: Malala, rotsvast vertrouwen. Terug te vinden op mijn website. Toen ik dit werk afhad heb ik er een print van op doek gemaakt. Malala kreeg in Zeeland een vredesprijs uitgereikt (zij kreeg overigens ook de Nobelprijs voor de vrede). Via de Commissaris van de Koningin heb ik dit werk aan haar aangeboden. Blij verrast was ik toen zij mij een bedankmail en Gods zegen retour zond.

Op de website staat een document met werken van mij, maar ook van onze  jongste kleinzoon Jessy en  uitleg erbij over de werken. Wij exposeerden samen twee keer. In het Gemeentehuis van Gieten in 2014 en in 2016 (sept t/m 12 januari 2017) in Zeerijp bij de Diekn.

In ieder geval geeft het schilderen mij het gevoel dat je ook op latere leeftijd nog dingen in jezelf kunt ontdekken, waarvan je het bestaan niet eens kon vermoeden. Het kind in mij is wakker geworden en ik probeer mijn kleinzoon daarvan mee te laten profiteren, we schilderen samen.

Dat ik zomaar een opdracht kreeg, om voor het Festival der Aa een schilderij te maken (Vrouw op fiets, Fietsen te huur) vond ik super gaaf. Karin Post begeleidde dit project en zij leerde mij weer een aantal kneepjes. Ook mijn man schilderde een werk (Tientje).

Toen ik in 2013 ook mijn 1ste betaalde opdracht kreeg, voelde ik trots. Wie had dit ooit kunnen bedenken, zeker ikzelf niet.

In 2014 maakte ik mijn meest bijzondere schilderij. Op mijn website staat de cover van het boek. Voor dit boek zette ik de eerste stappen in 2003, in 2016 kreeg het zijn beslag krijgt. Het boek handelt over de oma van mijn man.

familiegeheim1In 2014 heb ik voor dit boek: Blauw Bloed. Onthulling van een familiegeheim! de cover geschilderd. Hierop zijn 13 portretten afgebeeld, nazaten van Koning Willem III. Zij zijn de erkende en niet erkende nazaten van hem en daar gaat nu precies mijn boek over. Aangezien daar veel over is geschreven en u dat elders op de site terug kunt vinden wijd ik daar verder niet over uit. Zowel het schilderij en het boek zijn wat mij betreft huzarenstukjes geweest waar ik ongelofelijk trots op ben. Maar zonder mijn man Geert, zouden deze beide werken niet mogelijk zijn geweest. Hij is mijn grote steun en toeverlaat.

Kaarten

Door een opmerking van iemand bedacht ik dat het misschien leuk zou zijn om van een aantal schilderijen een kaart te ontwerpen. De achterkant wilde ik ook in kleur. Het formaat heb ik in het begin vooral op A5 gemaakt, bij de kaart zoek ik een gekleurde envelop. Nu werk ik veel met vierkante dubbele kaarten. De kaarten heb ik vanaf mei 2013 bij de Instituutswinkel aan de Hanzehogeschool verkocht. Helaas is de winkel niet meer en de verkoop dus ook niet. Ik sta nog op markten en verkoop nog aan huis in Schipborg.

Mijn kleinzoon Jessy van bijna 10 begon te schilderen toen hij 15 maanden oud was. Ook van zijn werk maken we kaarten, het werk Zee en Broodvruchtboom zijn erg populair. Hij koopt zijn kaarten in bij mij en mag de verkoop zelf houden.  De ontwerpen van de kaarten staan deels als schilderij op deze website. Sommige kaarten staan echter ook op kunstkaarten.wordpress.com.

Ontmoetingen

Ik zie het leven als een uitdaging. Mensen inspireren elkaar. Ik zoek de plekken op waar ik mensen kan ontmoeten. Een vergadering van dorpsbelangen is misschien niet de boeiendste plek, maar toch deed iemand daar het voorstel om een workshop schilderen te organiseren. Ik waardeer initiatieven van mensen en deed mee, zonder te weten of dat iets kon opleveren. Ik begon pas in oktober 2011 en in maart 2014 had ik een expositie en dus in september 2016 de tweede.

Samen met mijn man bezochten we Moermansk, ik ben medeoprichter van de Stedenband Groningen-Moermansk. Beide spreken we nu Russisch en hadden supermooie ontmoetingen, werden we rondgeleid in het leven van de Russen in Moermansk en werden we geïnterviewd door de Russische TV.

Een paar keer paar jaar gaan we een weekendje weg en bezoeken we musea. Kunst en Cultuur (theaterbezoek) is iets waar we allebei van houden. Ook hier hebben we veel van geleerd. December 2015 kwam ik in contact met het Plus Café in Groningen. Iedere dinsdag middag komen plussers samen bij Vrijdag in de Sint Jansstraat in Groningen. Hierdoor kwam ik in contact met mensen die kunst in iedere vorm dichterbij de plussers wil brengen. Van onderop en voor iedereen, ook voor mensen die nooit iets met kunst hebben gedaan. Kunst in brede zin (muziek  en drama, dans, toneel, musea bezoeken, architectuur en zo zijn er nog meer zaken te delen) We proberen begin 2017 een aantrekkelijk programma neer te zetten, vijf workshops waar mensen blij van worden, we zijn een kleine groep, maar met de vaste wil om iets nieuws te maken, dicht bij de mensen.

In 2013 nam ik deel aan de organisatie van het Duurzaam Jaar van de Gemeente Aa en Hunze. De Kinderuniversiteit en de Discovery Truck waren mijn initiatief. Zelf hebben we een zeer duurzaam huis gebouwd met dito installaties.

Als u na het lezen van mijn informatie uw eigen bloed voelt kriebelen, GEEF ER DAN AAN TOE! Volg uw gevoel, doe wat u altijd al graag wilde doen, doe het voor uzelf! Wilt u iets met mij delen, stuur gerust een mail naar info@maryritsema.nl